ਰਞਾਣਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ਅਗਲਾ ਪਦ] ਦੁਖ ਦੇ ਕੇ, ਚਿੰਤਾਤੁਰ ਕਰ ਕੇ, ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਾਥ ਰੰਞਾਣਿ ਉਦਰੁ ਲੇ ਪੋਖਹਿ ਮਾਇਆ ਗਈਆ ਹਾਟਿ’ (੧੨੨੪), ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦੇ ਕੇ (ਆਪਣਾ) ਢਿੱਡ ਪਾਲਦਾ ਹੈ (ਪਰ ਉਹ) ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।