ਰਵਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਸੂਰਜ। ਯਥਾ- ‘ਰਵਿ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋ ਤਿਨ੍ਹ੍ਹ ਤ੍ਰਾਸੁ ਕਹਾ’ (੧੪੦੪), (ਰਵਿ ਕੇ ਸੁਤ) ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁਤ੍ਰ, ਭਾਵ ਧਰਮਰਾਜ ਦਾ ਤਿਸ ਨੂੰ ਕਿਆ ਡਰ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਨ’ ਤਥਾ-’ਰਵਿ ਸਸਿ ਗਹਨੈ ਦੇਉਰੇ’ (੯੬੯), (ਇਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਤਾਂ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਹੈ)। ਦੇਖੋ, ‘ਪਰਸ’ ੨. [ਰਮਣਾ ਤੋਂ ਰਵਿ] ਵਿਆਪਕ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਕਾ ਮੇਲੁ’ (੨੧)।