ਰਹ

ੁ [ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਹ੍ਹ੍ਹ = ਤ੍ਯਾਗਣਾ, ਜਾਣਾ। ੧. ਪੰਜਾਬੀ, ਰਹਿਣਾ = ਤ੍ਯਾਗੇ ਜਾਣਾ, ਵਰਜਿਤ ਹੋ ਜਾਣਾ। ੨. ਟੁਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਤਿਆਗਣਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਟਿਕ ਜਾਣਾ-ਅਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੀ, ਰਹਿਣਾ = ਠਹਿਰਨਾ] ਠਹਿਰ, ਰੁਕ ਜਾ। ਯਥਾ- ‘ਰਹੁ ਰਹੁ ਰੀ ਬਹੁਰੀਆ’ (੪੮੪)।