ਰਾਖੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਖਿ’] ੧. ਰਖਿਆ ਕਰ (ਲਏਗਾ), ਬਚਾ (ਲਏਗਾ)। ਯਥਾ- ‘ਹੋਇਗਾ ਖਸਮੁ ਤ ਲੇਇਗਾ ਰਾਖਿ’ (੩੨੯), ਤਥਾ-’ਹਰਿ ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਵਡ ਵਡਾ ਹੇ’ (੧੩), ਤਥਾ-’ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਰੀ ਰਾਖਿ ਲਈ’ (੮੨੩), ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਮੇਰੀ (ਪਤ) ਰੱਖ ਲਈ। ੨. [ਸੰ:] ਰਖਿਆ। ੩. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਕਸ਼ਾ। ਹਿੰਦੀ, ਰਾਖ] ਭਸਮ, ਸੁਆਹ। ਯਥਾ- ‘ਸੋ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਨਹੀ ਰਾਖੁ ਉਤਾਰਿ’ (੯੭੧)।