ਰਾਜਨੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਾਜਨ੍ਹ੍ਹ] ੧. ਰਾਜਾ, ਪਾਤਸ਼ਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਜਨੁ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਦਰਿ ਘਰਿ ਠਾਕ ਨ ਹੋਇ’ (੫੭), (ਜੋ) ਆਪਣੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰ ਘਰ (ਕਿਤੇ ਵੀ) ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ੨. [ਸੰਬੰ:] ਹੇ ਰਾਜਾ! ਯਥਾ- ‘ਰਾਜਨ ਕਉਨੁ ਤੁਮਾਰੈ ਆਵੈ’ (੧੧੦੫), ਪਿਆਰੇ। ਤਥਾ-’ਮੇਰੇ ਰਾਜਨ ਮੈ ਬੈਰਾਗੀ ਜੋਗੀ’ (੩੩੪)।