ਰਾਤੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਕ੍ਤ = ਪ੍ਰੇਮੀ। ਰਤਾ = ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੱਤੀ ਤੋਂ ਰਾਤਾ] ੧. ਪ੍ਰੇਮੀ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਤੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਐਸਾ ਕਲਿ ਮਹਿ ਡੀਠਾ’ (੨੨੯)। ੨. ਰੱਤੇ ਹੋਏ, ਲੱਗੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਤੇ ਸਾਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਹਾਲਾ’ (੧੧੭੨)।