ਰਿਖਿਅੰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਹ੍ਰਿਸੀਕ = ਇੰਦਰੈ। ਸਹਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਿਖਿਅੰ] ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਬਸਿੰ੍ਹਤ ਰਿਖਿਅੰ ਤਿਆਗਿ ਮਾਨੰ’ (੧੩੫੫), ਵਸ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਾਣ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।