ਰੁਖੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰੁਕ = ਸੁੱਕਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੁੱਖਾ] ਖ਼ੁਸ਼ਕ, ਸੁੱਕੀ, ਬਿਨਾਂ ਚੋਪੜੀ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਰੁਖੀ ਰੋਟੀ ਖਾਇ ਸਮਾਲੇ’ (੧੦੫)।