ਰੁਠ

ਸੰ. ਰੁਸ੍ਟ. ਵਿ- ਰੁੱਸਿਆ. ਰੁੱਸਿਆ ਹੋਇਆ. ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ. ਦੁਨੀਆ ਖੇਲੁ ਬੁਰਾ ਰੁਠ ਤੁਠਾ.” (ਮਾਰੂ ਅੰਜੁਲੀ ਮਃ ੫) “