ਲਉ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਨਿਗੰਦੇ। ਯਥਾ- ‘ਲਉ ਨਾੜੀ ਸੂਆ ਹੈ ਅਸਤੀ’ (੮੮੬), ਨਾੜਾਂ ਦੇ ਨਿਗੰਦੇ ਹਨ, ਹੱਡੀਆਂ ਸੂਆ ਹਨ। ੨. ਸਮੂਹ। ੩. ਲਵੀਆਂ, ਨਰਮ। ੪. [ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਗ੍ਹ੍ਹ। ਹਿੰਦੀ, ਲਗ, ਲੌ] ਤੱਕ। ਯਥਾ- ‘ਮਰਘਟ ਲਉ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਭਇਓ’ (੬੫੪)। ੫. ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਚਿ ਮਾਚਿ ਤਿਨ ਹੂੰ ਲਉ ਹਸੂਆ’ (੨੦੬)। ੬. [ਲੈਣਾ ਤੋਂ] ਲਵਾਂ ਲਵਾਂ। ਦੇਖੋ, ‘ਲਉ ਲਈ’