ਲਖਮਣੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਕ੍ਹ੍ਹਸ਼ਮਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲਖਮਣ, ਲਛਮਣ] ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਬੇਟਾ, ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਮਤੇਆ ਭਰਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਤਾ ਲਖਮਣੁ ਵਿਛੁੜਿ ਗਇਆ’ (੯੫੪)।