ਲਖਮੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਕ੍ਹ੍ਹਸ਼ਮੀ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲਖਮੀ, ਲਛਮੀ] ੧. ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਮੰਨੀ ਹੈ, ਮਾਯਾ। ਲਖਮੀ ਬਰ = ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਾਵ ਵਾਹਿਗੁਰੂ। ਯਥਾ- ‘ਲਖਿਮੀ ਬਰ ਸਿਉ ਜਉ ਲਿਉ ਲਾਵੈ’ (੩੪੨)। ੨. ਦੌਲਤ। ਯਥਾ- ‘ਲਖਿਮੀ ਕੇਤਕ ਗਨੀ ਨ ਜਾਈਐ’ (੫੦੭)। ੩. ਪ੍ਰਤਾਪ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਕੰਦ ਮਨੋਹਰ ਲਖਮੀ ਨਾਰਾਇਣ’ (੧੦੮੨), ਪ੍ਰਤਾਪ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ।