ਲਾਹੂ

[ਸੰ:। ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ੧. ਲਾਹਣੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ। ੨. ਸਮੂਹ। ੩. ਲਾਭ। ੪. ਲਾਹੂ=ਹੇਠਾਂ। ਲਾਹੂ ਲਾਣਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਧਸਾ ਦੇਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ’ (੯੬੫)।