ਲਿਵਾੜਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਲਬੇੜਨਾ, ਲਿਵਾੜਨਾ] ਲਿਬੇੜ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਏ ਵਿਸੁ ਗੰਦਲਾ ਧਰੀਆਂ ਖੰਡੁ ਲਿਵਾੜਿ’ (੧੩੭੯), ਇਹ (ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ) ਵਿਹੁ ਭਰੀਆਂ ਗੰਦਲਾਂ ਹਨ (ਉਪਰੋਂ ਗਹਿਣੇ ਬਸਤਰ ਨਾਲ ਸਵਾਰ ਕੇ ਮਾਨੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਲੱਡੂਆਂ ਵਾਂਙ) ਖੰਡ ਨਾਲ ਲਿਬੇੜ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ।