ਲੀਠਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲੀਠ, ਲਿਹ = ਅਸ੍ਵਾਦਨੇ ਧਾਤੂ] ੧. ਸ੍ਵਾਦ ਲੈਣਾ, ਖਾਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਘਸਿ ਗਰੁੜੁ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਲੀਠਾ’ (੧੭੧), (ਗੁਰੂ ਦੇ) ਗਰੜ ਰੂਪ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬੂਟੀ ਮੁਖ ਵਿਖੇ ਖਾਧੀ ਹੈ। ੨. [ਲੀਤਾ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਲੀਠਾ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ] ਲੀਤਾ ਹੈ।