ਵਞਾਵਣਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵੰਞਾਇਆ’] ਗਵਾਵਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਸੋਈ ਹੋਇ ਜਿ ਕਰਤੇ ਭਾਵੈ ਕਹਿ ਕੈ ਆਪੁ ਵਞਾਵਣਾ’ (੧੦੮੬)।