ਵਿਸਰਜੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸਰ੍ਹ੍ਹਜਨ] ਤਿਆਗੀ ਗਈ, ਛੁੱਟ ਗਈ। ਯਥਾ- ‘ਬੁਧਿ ਵਿਸਰਜੀ ਗਈ ਸਿਆਣਪ’ (੭੬)।