ਸਗਵਾ

ਵ੍ਯ- ਸਗੋਂ. ਬਲਕਿ. ਸਗਵਾ ਭੀ ਆਪ ਲਖਾਹਿ.” (ਵਾਰ ਬਿਲਾ ਮਃ ੪) “ਛਪੜਿ ਨਾਤੈ ਸਗਵੀ ਮਲ ਲਾਏ.” (ਵਾਰ ਮਾਝ ਮਃ ੪) ੨. ਪੋਠੋ