ਸਚੀ ਪਤਿ

[ਖ: ਤ: ਪੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਚਿ+ਪਤਿ] ੧. ਸੱਚੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਇੰਦ। ਯਥਾ- ‘ਮੰਨੇ ਨਾਮੁ ਸਚੀ ਪਤਿ ਪੂਜਾ’ (੮੩੧), ਜੋ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ੨. ਸੱਚੀ (ਹੈ) ਪਤ ਭਾਵ ਆਬਰੋ। ਯਥਾ- ‘ਮੰਨੇ ਨਾਮੁ ਸਚੀ ਪਤਿ ਪੂਜਾ’ (੮੩੧), ਜੋ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹੈ ਪਤ ਤੇ ਪੂਜਾ।