ਸਥੁ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਹਤ। ਪੰਜਾਬੀ-ਸਾਥ-ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ] ੧. ਸਾਥ, ਸੰਗ, ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਾਲਤ। ਯਥਾ- ‘ਰਿਧਿ ਅਰੁ ਸਿਧਿ ਨ ਛੋਡਇ ਸਥੁ’ (੧੪੦੫), ਰਿਧੀਆਂ ਅਰ ਸਿਧੀਆਂ (ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ) ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ। ੨. ਬਿਰਾਦਰੀ ਦਾ ਕੱਠ, ਸਭਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਸਥੈ’