ਸਭੋ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਭ’] ਸਾਰੇ ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਸਭੇ ਥੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤੇ’ (੪੪), ਤਥਾ-’ਸਭੋ ਭਜੈ ਆਸਰਾ’ (੭੦), ਤਥਾ-’ਵਿਆਪਨਿ ਸਭੇ ਰੋਗ’ (੧੩੫)।