ਸਮਾਨਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਮਾਇ’] ੧. ਸਮਾਯਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਦਾਸੁ ਕਬੀਰੁ ਤੇਰੀ ਪਨਹਿ ਸਮਾਨਾਂ’ (੧੧੬੧), ਤਥਾ- ‘ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨਾ’ (੨੭੮)। ੨. [ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਸਾਯਬਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ਮਯਾਨਾ] ਚੰਦੋਆ, ਭਾਵ ਜਸ, ਅਕਾਸ਼। ਯਥਾ- ‘ਊਚ ਸਮਾਨਾ ਠਾਕੁਰ ਤੇਰੋ’ (੭੧੧), ਉਚੇ ਚੰਦੋਏ (ਜਸ ਅਕਾਸ਼ ਰੂਪੀ) ਤੇਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਠਾਕੁਰ!