ਸਰਧ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਦ੍ਹ੍ਹਧਾ] ਸ਼ਰਧਾ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰ ਦਾ ਮਿਲਵਾਂ ਭਾਵ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ਸਰਧ ਅਪਾਰਾ’ (੭੩੭), ਤਥਾ-’ਸਰਧਿ ਕਉ ਸਰਧਿਆ’ (੧੧੦੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਸਰਧਿਆ’