ਸਰਾਈ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਰਾਇ] ੧. ਮੁਸਾਫ਼ਰਖ਼ਾਨੇ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਨਕੇ ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ’ (੬੪੮)। ੨. ਸਰਾਈਂ ਅਰਥਾਤ ਸਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਹੀ ਸਰਾਈ ਖੁਨਾਮੀ ਕਹਾਏ’ (੭੪੩), ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧੀ ਕਹਾਂਵਦੇ ਹਨ।