ਸਰਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਰਿਤ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸਰਯਾ=ਨਦੀ] ੧. ਨਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਣੈ ਥਲ ਸਿਰਿ ਸਰੁ ਵਹੈ’ (੭੬੨), ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਥਲਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ੨. [ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਸੰਖੇਪ] ਤੁੱਲ ਸਦਰਸ਼, ਬਰਾਬਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਮ ਸਰਿ ਦੀਨੁ ਦਇਆਲੁ ਨ ਤੁਮ ਸਰਿ’ (੬੯੪)।