ਸਾਂਸ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਾਸ’] ੧. ਸੱਸ, ਵਹੁਟੀ ਯਾ ਗੱਭਰੂ ਦੀ ਮਾਂ। ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਅਵਿਦ੍ਯਾ। ਸੱਸ-’ਸਾਸੁ ਦਿਵਾਨੀ ਬਾਵਰੀ’ (੯੩੧)। ੨. [ਸੰ: ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਾਸ] ਸਾਹ, ਹਵਾ ਜਿਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸਰੀਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਸ ਸਾਸ ਸਾਸ ਹੈ ਜੇਤੇ’ (੯੮੦)।