ਸਾਵਲ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਯਾਮਲ=ਸਲੋਨਾ, ਸਾਂਵਲਾ] ੧. ਕਾਲਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਕੋਝਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਪਰ ਸਾਵਲ ਤੇ ਸਾਵਲਾ ਕਹਿਣਾ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਕਹਿਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਤਾ ਕੁ ਚਮਕਦਾਰ ਸ੍ਯਾਹੀ ਵਾਲੀ ਭਾਹ, ਤ੍ਰਿੱਖੇ ਨਕਸ਼, ਲੰਮੀ ਪਤਲੀ ਡੀਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁਰਾਦ ‘ਸੁੰਦਰ’ ਤੋਂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਵਲ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਬਣਾਵਹਿ ਬੇਣੁ ਸੁਨਤ ਸਭੁ ਮੋਹੈਗਾ’ (੧੦੮੨)। ੨. ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਸਾਵਲੇ ਬਰਨਾ’ ੨੩੫