ਸਿਉ

[ਅਵ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਸਿਉਂ। ਹਿੰਦੀ, ਸੇ] ੧. ਸਾਥ, ਨਾਲ, ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਬਟਾਊ ਸਿਉ ਜੋ ਲਾਵੈ ਨੇਹ’ (੨੬੮), ਤਥਾ-’ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਆਲਾਇ’ (੧੪੧੦), ਸਤਿਗੁਰ ਨੂੰ ਕਹੇ। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਿਵ। ਪੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਿਉ] ਸ਼ਿਵ। ਦੇਖੋ, ‘ਸਿਉ ਮੰਡਿਤ’