ਸਿਰਪਾਵ

ਫ਼ਾ. [سروپا -سراپا] ਸਰਾਪਾ ਅਥਵਾ ਸਰੋਪਾ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੀਕ ਪਹਿਰਣ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ। ੨. ਖ਼ਿਲਤ. ਪਹਿਰਿ ਸਿਰਪਾਉ ਸੇਵਕ ਜਨ ਮੇਲੇ.” (ਸੋਰ ਮਃ ੫) “ਸਾਕਤ ਸਿਰਪਾਉ ਰੇਸਮੀ ਪਹਿਰਤ ਪਤਿ ਖੋਈ.” (ਬਿਲਾ ਮਃ ੫) “ਲਿਹੁ ਮਮ ਦਿਸ ਤੇ ਅਬ ਸਿਰਪਾਇ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “ਦੈ ਰਸ ਕੋ ਸਿਰਪਾਵ ਤਿਸੈ.” (ਕ੍ਰਿਸਨਾਵ) ੩. ਦੇਖੋ

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ