ਸਿੰਘ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਿੰਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਿੰਘ] ੧. ਸ਼ੇਰ। ਯਥਾ- ‘ਬਕਰੀ ਸਿੰਘੁ ਇਕ ਤੈ ਥਾਇ ਰਾਖੈ’ (੭੩੫), ੨. ਸ਼ੇਰ ਭਾਵ ਤੋਂ ਹੰਕਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਥਾ-’ਜਬ ਲਗੁ ਸਿੰਘੁ ਰਹੈ ਬਨ ਮਹਿ॥ ਤਬ ਲਗੁ ਬਨੁ ਫੂਲੇ ਹੀ ਨਾਹਿ॥’ (੧੧੬੧), ਭਾਵ ਜਦ ਤੱਕ ਹੰਕਾਰ ਰਿਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਦ ਤੱਕ ਹਿਰਦਾ ਦੈਵੀ ਸੰਪਦਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ (ਖਿੜਦਾ ਨਹੀਂ)।