ਸੀਂਧਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਿਧ=ਜੋ ਪਕਾਇਆ ਜਾਏ। ਹਿੰਦੀ, ਸੀਧਾ=ਉਹ ਸ਼ੈ ਜੋ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ] ੧. ਰਸਦ, ਆਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਦਾਲਿ ਸੀਧਾ ਮਾਗਉ ਘੀਉ’ (੬੯੫), ਦਾਲ, ਆਟਾ ਤੇ ਘਿਉ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਅੰਤ੍ਰੀਵ ਅਰਥ ਦਲਨਾ (ਕਾਮ ਆਦਿ ਦਾ) ਸਿਧਿਆਂ ਕਰਨਾ (ਮਨ ਦਾ) (ਘਿਉ) ਪ੍ਰੇਮ ਮੈਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ੨. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਾਧੁ=ਠੀਕ, ਮੁਨਾਸਬ ਸਿਧਾ] ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿੰਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਧਾ ਛੋਡਿ ਅਪੂਠਾ ਬੁਨਨਾ’ (੧੮੫)।