ਸੁਨਾਗਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਨਾਗਰ=ਚਤੁਰ] ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਚਤੁਰ। ਭਾਵ, ਧਨੰਤਰ ਵੈਦ ਤੋਂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਖਰਿ ਸੁਨਾਗਰ ਨਦੀ ਚੇ ਨਾਥੰ’ (੬੯੫), ਦੇਖੋ, ‘ਨਾਗਰ’