ਸੰਮਲਿ

੧ [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਮਲ’] ੧. ਸੰਭਾਲ, ਪੁਰਖ, ਦੇਖ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਸੰਮਲਿ ਥਕੀ ਜੀ ਓਹੁ ਕਦੇ ਨਾ ਬੋਲੈ ਕਉਰਾ’ (੭੮੪)। ੨੦੮ ੨. ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਹੋ ਕੇ। ਤਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਜਾਂਣਾਂ ਤਿਲ ਥੋੜੜੇ ਸਮਲਿ ਬੁਕੁ ਭਰੀ’ (੧੩੭੮), ਜੇ ਜਾਣਦੀ (ਤਿਲ) ਭਾਵ ਸ੍ਵਾਸ ਥੋੜੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਭਾਵ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਸੇ ਹੀ ਖ਼ਰਚ ਕਰਦੀ।