ਖ਼ੁਦਾਇ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਖੁਦਾਇ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸ੍ਵਾਰਥ ਪ੍ਰਤੇ ਹੈ] ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਆਪ ਵਜੂਦ ਵਾਲਾ, ਮਾਲਕ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਖੁਦਾਇ ਕਾ ਦਿਲਿ ਹਛੈ ਮੁਖਿ ਲੇਹੁ’ (੧੪੦)।