ਖ਼ੁਦਾਇਆ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਖ਼ੁਦਾ। ਇਆ, ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਖੁਨਕ ਨਾਮੁ ਖੁਦਾਇਆ’ (੧੨੯੧), ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਠੰਢਾ ਹੈ।