[ਗੁ:। ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ, ਅਉ ਉਪਸਰਗ ਹੈ; ਹਾਣੀ=ਬਰਾਬਰ ਦਾ] ਅਉਹਾਣੀ-’ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ’। (੫੦੯) ੧. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ, ਵਰਗਾ, ਸ਼ਰੀਕ। ਯਥਾ- ‘ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ’, ਉਸ ਦਾ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੱਕਾ) ਸ਼ਰੀਕ ਕੋਈ ਕਦੀ ਭੀ ਨਹੀਂ, (ਉਹ) ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ। 4 ਅਉਹਾਣੀ (੨)-’ਓਹ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ’। ੨. [ਅਉ=ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ। ਹਾਣੀ ਨਾਸ਼ ਰੂਪ] ਯਥਾ- ‘ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ’, ਉਹ ਕਦੇ ਭੀ ਨਾਸ਼ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਭਾਵ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ