ਅਜਬੁ

[ਗੁ:। ਅਰਬੀ, ਅਜਬ] ਅਨੋਖਾ, ਅਚਰਜ। ਯਥਾ- ‘ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਕੇਰੇ’ (੧੧੮), ਤਥਾ-’ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ’ (੧੪੨)।