ਅਤਿਗਾੜਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਤਿ ਗਾਢ = ਗਾੜ੍ਹਾ, ਗੂੜ੍ਹਾ] ਅਤਿ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ। ਯਥਾ- ‘ਆਪਿ ਸਤਵੰਤਾ ਅਤਿ ਗਾੜਾ’ (੧੦੮੧)।