[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਨਾ ਨਿੰਦਣੇ ਯੋਗ ਪਦਾਰਥ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਅਨਿੰਦੁ ਨਿੰਦੁ ਕਰਿ ਛੋਡਿਓ ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਖਾਤ’ (੪੯੬), ਜੋ ਪਦਾਰਥ (ਸੰਤਾਂ ਨੇ) ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਸੋਈ ਪਦਾਰਥ (ਅਨਿੰਦ) ਨਾ ਨਿੰਦਣੇ ਯੋਗ ਜਾਣ ਕੇ ਫਿਰ ਫਿਰ ਇਹ ਜੀਵ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਥਵਾ ੨. ਜੋ ਵਸਤੂ ਨਿੰਦਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਿੰਦਤ ਜਾਣ ਕੇ ਛੱਡੀ, ਮੁੜ ਕੇ ਫੇਰ ਉਸੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। 54
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ