ਅਨੁਰਾਗਿਓ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਨੁਰਾਗ।] ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਯਾਰ। [ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ] ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰ ਚਰਨਨ ਅਨੁਰਾਗਿਓ’ (੧੦੦੮)।