ਅਪ੍ਰਾਧ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਕਿਸੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਏ। ਪਾਪ, ਦੋਖ, ਗੁਨਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਕੋਟਿ ਅਪ੍ਰਾਧ ਸਾਧ ਸੰਗਿ ਮਿਟੈ’ (੨੯੬)।