[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਲ = ਬਹੁਤ, ਮਲ = ਮੈਲ] ੧. ਅੱਲਪੱਲ, ਬੇਥਵੇ ਪਦਾਰਥ (ਖਾਣੇ)। ੨. ਤਾਜ਼ੀ ਮਲ। ਘੋਰੀ, ਇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਮਲੀਨ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗੰਦਗੀ ਵੀ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਾਕ ‘ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ’ (੪੬੭), ਉਹਨਾਂ ਘੋਰੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਥਾਇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ੭੯
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ