ਅਲੋਗਨੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਲੌਕਿਕ] ੧. ਅਚਰਜ। ਯਥਾ- ‘ਪਇਆਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਲੋਗਨੀ’ (੮੮੩), ਭਾਵ (ਪਇਆਲ) ਪਤਾਲ, (ਮਾਤ ਤੇ) (ਪਵਿਤ੍ਰ) ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵਿਖੇ ਇਕ ਆਤਮਾ ਹੀ ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ ਹੈ। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਅਲੋਗੀ’] ਨਿਰਲੇਪ ਹੈ। ੩. [ਦੇਖੋ, ‘ਅਲੋਕ’] ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ