ਅਵਗਾਹੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੇਖੋ, ‘ਅਵਗਾਹਿ’] ੧. ਖੋਜੇ, ਢੂੰਡੇ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਬਨ ਬਨ ਅਵਗਾਹੇ’ (੯੮), ਹਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਢੂੰਡੇ। ਅਥਵਾ ੨. (ਬਨਬਨ) ਕਈ ਭੇਖ ਧਾਰ ਕੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੋਜੇ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ