ਅਸਥਾਨੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਥਾਨੰ] ਥਾਂ, ਟਿਕਾਣਾ, ਜਗਹ। ਯਥਾ- ‘ਅਸਥਾਨੁ ਹਰਿ ਨਿਹਕੇਵਲੰ ਸਤਿ ਮਤੀ ਨਾਮ ਤਪੰ’ (੫੦੫)।