ਅਸਥਿਤੰ

ਸੰ. ਸ੍‌ਥਿਤ. ਵਿ- ਕ਼ਾਯਮ (ਕਾਇਮ). ਅਚਲ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ. ਅਸਥਿਤ ਭਏ ਬਿਨਸੀ ਸਭ ਚਿੰਦ." (ਭੈਰ ਮਃ ੫) "ਚਰਨਕਮਲ ਅਸਥਿਤ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ." (ਸਾਰ ਮਃ ੫) ੨. ਅ- ਸ੍‌ਥਿਤ. ਜੋ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ. ਜੋ ਕਾਯਮ ਨਹੀਂ. "