ਅੰਧ ਕਮਾਇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਧਾ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਮਾਇ] ਐਸੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਮਨ ‘ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਪਵੇ ਯਾ ਅਗਯਾਨ ਵਧੇ। ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ’ (੫੫੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ