ਅੰਧੇਰੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਧਕਾਰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਧਯਾਰ। ਹਿੰਦੀ, ਅੰਧੇਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਅਨ੍ਹੇਰ, ਤੇ ਹਨੇਰ] ਹਨੇਰਾ, ਭਾਵ ਅਗ੍ਯਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਅੰਧੇਰੁ ਅੰਧੀ ਵਾਪਰੈ ਸਗਲ ਲੀਜੈ ਖੋਇ’ (੧੩੨੭), ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰੇ ਨਾਲ ਬਪੁੜੇ ਜੀਵ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅੰਧੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।