ਇਕੋ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਇੱਕੋ] ਇਕ ਹੀ। ਯਥਾ-ਇਕੋ ਆਪਿ ਫਿਰੈ ਪਰਛੰਨਾ’ (੧੧੧)।