ਈਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਇਕਸ਼ੁ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਇਖੂ। ਹਿੰਦੀ, ਈਖ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਇਖ] ਕਮਾਦ, ਗੰਨੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਖ ਬੇਈ ਪੀੜੇ ਨਾ ਹੁਟੇ’ (੧੦੯੮), ਕਮਾਦ (ਬੇਈ) ਦੁਬਾਰਾ ਪੀੜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਦ ਵੀ ਰਸ ਦੇਣੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁਟਦਾ। ਤਥਾ-’ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਮੀਠੇ ਰਸ ਈਖ’ (੧੫੨), ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਰਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਮਾਦ ਦੇ ਰਸ ਵਾਂਙੂੰ ਮਿੱਠੇ ਹਨ।